πάνω στο ποδήλατο.. τρέχεις με χίλια και ο αέρας σου φυσάει
τα μαλλιά. τα ποιά? σκέφτεσαι τους μαλάκες τους φίλους σου που τα κάνανε σκατά,
την ομάδα που διαλύεται πάλι, την χώρα που πάει κατα διαόλου, την
δουλειά -την ποια?- που σε πνίγει. το σκυλί σου που σου λείπει όσο λίγοι. την Χ
τυχαία γκόμενα που δεν σου απάντησε στο φεισμπουκ. και την άλλη που δεν της
έχεις απαντήσει εσύ. ιδερ γουέη, το μόνο σίγουρο είναι το κενό στην καρδιά- που
σου άφησε κάποιος, τόσο παλιά, που έχεις μάθει πλέον να ζεις μαζί
του. κλείνεις τα μάτια και σκέφτεσαι πότε ήσουν ευτυχισμένος τελευταία φορά- τα
ανοίγεις ξανά, στρίβεις να μην καρφωθείς στο σιτροέν, και το βλέπεις καθαρά.
"αγαπάς να ζεις με το κενό σου". τα υπόλοιπα τα αναπληρωνουν οι
περαστικοι στη ζωή σου. φίλοι, εραστές, παρέες, δουλειές. και ο έρωτας? αν δε
σε καίει συθέμελα, δεν αξίζει να υπάρχει. γιατί μονο απο τις στάχτες ξαναγεννιέσαι.
παράξενε ποδηλάτη, άνοιξε τα μάτια σου και βρες τον έρωτα μες στη μεγάλη πόλη! άσε πίσω σου ό,τι σε πόνεσε και σου άφησε αυτό το κενό(όλοι μας ζούμε με τα μικρά ή τα μεγάλα κενά μας και προχωρούμε). αυτή η πόλη είναι γεμάτη από ανθρώπους μόνους! αυτή η πόλη είναι γεμάτη ανθρώπους με κενά που ελπίζουν να γεμίσουν με ένα καινούριο μεγάλο έρωτα! βγες από το σπίτι και κάνε το ίδιο...
ΑπάντησηΔιαγραφήξεκόλα?
ΑπάντησηΔιαγραφή