this is s-πάρτυ

εν μέρη και λόγω αυτής της έντονης μοναξιάς τριγύρω, ξεκίνησα να διοργανώνω κανένα πάρτι που και πού. μπορεί να έχεις πάει σε 2000 πάρτιζ, να βγαίνεις κάθε βράδυ στα κλαμπ , μπορεί ακόμα να βγάζεις κάθε γιορτή και γενέθλιο τους φίλους και να σκας ένα σωρό λεφτά, αλλά αν δεν έχεις κάνει τουλάχιστον ένα, σπιτικό πάρτι*, με πλαστικά ποτήρια, και ό,τι να ναι ποτά, και χύμα μουσική, δεν έχεις κάνει τίποτα. όταν μεγαλώναμε, όλο και κάποιο παρτάκι κανονίζαμε (μετά το σινεμά συνήθως). αλλά τα τελευταία μερικά χρόνια και εγώ ανακάλυψα την μαγεία του να κάνεις ένα σούπερ πάρτι- άκουσε το από μένα, το συναίσθημα του να έχεις όλους τους φίλους και γνωστούς σου, μεθυσμένους, στον ίδιο χώρο, είναι απερίγραπτο. να είσαι κεφάτος και να χορεύεις, και να τριγυρνάς σαν πεταλουδίτσα :) ανάμεσα σε 40-50 άτομα, μέσα στους οποίους περιλαμβάνονται κολλητοί, γνωστοί, πρώην κοπέλες, φίλες, παλιά φλερτ και λίγα άγνωστα άτομα (= καινούργια φλερτ). υπάρχει τίποτα καλύτερο? βάλε και ένα μικρό συναίσθημα ματαιοδοξίας, ότι αυτά τα δύο τρία φασώματα, και η μία σοβαρή σχέση που προέκυψε λόγω του πάρτι σου.. δεν θα γινόταν αλλιώς, ε τί άλλο να ζητήσεις. -λίγη βοήθεια στο συμμάζεμα, ίσως.

* εγώ παρτυ το γράφω, με υψιλον. αλλά βαρέθηκα να μου το διορθώνει το word και να  μου το κοκκινίζει, και το γύρισα σε πάρτι με γιώτα

** και όχι, δεν ονομάζω πάρτυ , ενας καναπές, μερικά καναπεδάκια, μια τηλεόραση, 15 άτομα, μια τούρτα και μουσική απο το ραδιόφωνο.

*** ένα πάρτυ έχει πάντα πολύ κόσμο, πολλά ποτά, πάγο, δυνατή μουσική, καμιά φορά έχει και theme και δεν σβήνει πριν έρθει η αστυνομία (για δεύτερη φορά) ή πριν εκνευρίσεις τουλάχιστον 3-4 γείτονες.

όμως όσα πάρτι και να έχω διοργανώσει, πάντα ένιωθα ότι αυτή που αποκαλούν οι αμερικανοί guest of honour έλειπε~