πως

ξέρεις, ο ίλιγγος της μέσης ηλικίας μπορεί να ενεργοποιηθεί μπαμ μπαμ. με το που θα γνωρίσεις κάποιον που έχει γεννηθεί το 1993- μα, το 1993? Ή με το που θα δεις μια πενταήμερη, η θα γνωρίσεις κάποιον που δεν ξέρει τον νικο γκάλη. ναι, η θα σου πεί κάποιος πως φεύγει για εράσμους. και φυσικά, ο γρηγορότερος τρόπος για να σε στείλει κανείς πίσω 15 χρόνια με ένα σφίξιμο στο στομάχι, είναι με ένα (ουτε καν ολόκληρο) τραγούδι.

άμα παντρευτώ μια κοπέλα γεννημένη μετά το 1985 θα την βάλω να δει όλα τα επεισόδια του μπεβερλι χιλς, - τα ξαναβλέπω και εγώ στην χειρότερη, πρέπει να κάνουμε θυσίες για τον έρωτα- και του ντοσονς κρικ, όλα τα ροκυ και τα καρατε κιντς, θα την βάλω να διαβάσει όλα τα βιβλία της πηνελόπης δέλτα, αν δεν το έχει ήδη κάνει, να πετάξει το κινητό της για ένα μήνα, μηπως και δει πως είναι να μεγαλώνεις χωρίς αυτό, θα ακούσει όλα τα σιντι απο τις τρύπες, κανα δυό δισκους ροξετ, μαικλ τζακσον και μωρά στην φωτιά, θα μάθει απ'εξω την συναυλια παπακωνσταντίνου νταλάρα στο αττικον, παυλο σιδηρόπουλο και άσιμο, φυσικά, αλλά και λιγο γκιλτι πλεζουρς απο καλλιρη μιλιωκα δακη, βάλε και λιγο, λιγο, σταθη ψαλτη, επισης τους απαράδεκτους και τις τρεις χάριτες.

βέβαια για να είμαστε δίκαιοι και εγώ ίσως θα πρέπει να μάθω να γράφω ετσι : "omg τ κανς σ? π σ? ειμαι θεσσ παμε γ κν καφε μ χεις λειψει!" , να ανεβάζω 47 πανομοιοτυπες φωτογραφίες απο ενα βραδυ εξω στο φεισμπουκ, να στέλνω μυνηματα με τον αντίχειρα και χωρις να βλέπω με ταχυτητα 337 χαρακτηρες/σεκοντ , να εκτιμω μόνο όσους έχουν γουατσαπ, και να μιλάω με στίχους του τζαστιν μπιμπερ και με αναφορες στο τουαϊλαϊτ . καλύτερα να μείνω εργένης λες;